بزرگداشت كوروش كبير

"بزرگداشت كوروش كبير"

جشن بزرگ داشت و روز جهانی  کورش بزرگ با هم کاری و هم یاری دوست داران فرهنگ ایران در پارسه (تخت جمشید) برگزار شد .نزدیک به صد و پنجاه تن از دوست داران فرهنگ ایرانی...!

"بزرگداشت كوروش كبير"

به نام اهورامزدا

درود بر شما هنگام به نیکی و شادی. برگزاری روز جهانی و  جشن بزرگ داشت کورش بزرگ (هشت آبان) در پارسه.

جشن بزرگ داشت و روز جهانی کورش بزرگ با هم کاری و هم یاری دوست داران فرهنگ ایران در پارسه (تخت جمشید ) برگزار شد.
نزدیک به صد و پنجاه تن از دو ست داران فرهنگ ایرانی در آیینی در روز هشتم آبان ماه به مناسبت روز جهانی کورش، در پارسه گرد هم آمده و این روز را پاس داشته و جشن گرفتند .

 این آیین (مراسم)  که از ده بامداد آغاز شده بود تا چهار پسین به درازا کشید. در این جشن بزرگ که با تلاش ها و کوشش های خستگی ناپذیر سیاوش آریا بر پا شده بود، همگان روز جهانی کورش را گرامی داشتند .

این آیین بدان گونه آغاز شد که در ابتدا سیاوش آریا درباره ی سازه ها در پارسه و چگونگی ساخت آن و دود مان هخامنشیان توضیحاتی را دادند و سپس در باره ی روز جهانی کورش و شُوند نام گذاری آن، ویژگی و اهمیت این روز ،زندگی و رفتار کورش، سخن یونانیان درباره ی وی و بخشی از فرمان تاریخی کورش بزرگ (نخستین منشور آزادی حقوق بشر) را برای باشندگان خواندند.

سیاوش آریا با برشمردن منش (اخلاق) و رفتار کورش بزرگ خواستار برپایی جشنی در خور این ابرمرد در سال های آینده از سوی همه ی مردم ایران به ویژه مدیران فرهنگی کشور شد .وی گفت: امروزه پچینی (نسخه بدل) از  فرمان کورش بزرگ در تالار شورای امنیت سازمان ملل خودنمایی می کند و یکی از با ارزش ترین بازمانده های (میراث) جهانی ست و این در حالی ست که در ایران برخی حتا از زندگی و آرام گاه این بزرگ مرد آگاهی ندارند؟ سیاوش آریا با تاکید بر این که کورش بزرگ وابسته و متعلق به همه ی ایرانیان و جهانیان است خواستار گذاردن  پچینی از فرمان کورش برای گرامی داشت و اهمیت این آزاد مرد تاریخ در دروازه ی ورودی شهر شیراز شد .وی هم چنین خواستار نام گذاری خیابانی در همه ی شهرهای ایران به  نام کورش شد.

در پایان سیاوش آریا با بازگویی سخنی از سخنان گزن فون رویدادنگار یونانی (430 پیش از زایش عیسا) درباره ی کورش بزرگ همگان را شگفت زده کرد: کسی چون کورش شایسته ی شهریاری و فرمان روایی در جهان از مادر زاده نشده است.

این آیین با خواندن  سرود ای ایران از سوی باشندگان پایان گرفت.

شاد زیوید، بدرود/پاینده و جاوید باد ایران/برافراشته باد درفش کاویانی